و حقيقت مىباشد . در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد : 1 - اسماء حسنى چيست ؟ در كتب حديث و تفسير اعم از منابع شيعه و اهل تسنن بحثهاى مشروحى پيرامون « اسماء حسنى » ديده مىشود كه فشرده اى از آن را به اضافه عقيده خود در اينجا مىآوريم : شك نيست كه « اسماى حسنى » به معنى « نامهاى نيك » است و مىدانيم كه تمام نامهاى پروردگار مفاهيم نيكى را در بر دارد و بنا بر اين همه اسماء او اسماء حسنى است ، اعم از آنها كه صفات ثبوتيه ذات پاك او است ، مانند عالم و قادر ، و يا آنها كه صفات سلبيه ذات مقدس او است مانند « قدوس » ، و آنها كه صفات فعل است و حكايت از يكى از افعال او مىكند مانند خالق ، غفور ، رحمان و رحيم . از سوى ديگر شك نيست كه صفات خدا قابل احصاء و شماره نيست زيرا كمالات او نامتناهى است و براى هر كمالى از كمالات او اسم و صفتى مىتوان انتخاب كرد . ولى چنان كه از احاديث استفاده مىشود ، از ميان صفات او بعضى داراى اهميت بيشترى مىباشد ، و شايد « اسماء حسنى » كه در آيه بالا آمده است ، اشاره به همين گروه ممتازتر است ، زيرا در رواياتى كه از پيامبر ص و ائمه اهل بيت ع به ما رسيده كرارا اين مطلب ديده مىشود كه خداوند داراى 99 اسم است كه هر كس او را به اين نامها بخواند ، دعايش مستجاب و هر كه آنها را شماره كند اهل بهشت است . مانند روايتى كه در كتاب توحيد صدوق از امام صادق ع از پدرانش از على ع نقل شده كه پيغمبر ص فرمود : ان اللَّه تبارك و تعالى تسعة و تسعين اسما - مائة الا واحدة - من احصاها دخل الجنة . . . ( 1 )

--> ( 1 ) تفسير الميزان و مجمع البيان و نور الثقلين ذيل آيه .